MUCHOMOR CZERWONY
muchar, muchotrutka
Amanita muscaria (L.: Fr.) Pers.
Agaricus muscarius, Agaricus aurantiacus
- KAPELUSZ
- średnica 5-20 cm
- pomidorowoczerwony, szkarłatny, karminowoczerwony, pomarańczowoczerwony, pomarańczowy lub żółtopomarańczowy
- pokryty białymi, drobnymi, dość regularnymi, koncentrycznie rozmieszczonymi łatkami (rzadko bez łatek)
- najpierw kulisty, półkulisty, wypukły, końcu płaski
- brzeg prążkowany lub gładki
18-10-2003r. Góry Wałbrzyskie 
|
|---|
- BLASZKI
- szerokość 6-12 mm
- białe, białawe, kremowe, kremowożółte
- wolne
- gęste, zaokrąglone na brzegach kapelusza
- TRZON
- wysokość 7-20 cm, grubość 1-3,5 cm
- biały, żółtawy
- cylindryczny, wysmukły, początkowo pełny, później w środku pusty
- kosmkowaty lub łuskowaty
- pierścień białawy, białawożółty, duży
- u podstawy bulwiasto rozszerzony
- bulwa pokryta wałeczkowatymi zgrubieniami z resztek pochwy
- MIĄŻSZ
- biały, bezpośrednio pod skórką kapelusza żółtopomarańczowy, nie zmienia barwy po przekrojeniu
- mięsisty, dość kruchy
- smak: słaby, przyjemny
- zapach: prawie bez zapachu
- ZARODNIKI
- 9-11x6-9 µm, gładkie
- wysyp biały
- WYSTĘPOWANIE
- od lipca do listopada
- w lasach liściastych i iglastych, najczęściej w młodnikach brzozowych i brzozowo-sosnowych, a także w świerczynach podgórskich i zaroślach
- tworzy mikoryzę z różnymi gatunkami drzew leśnych
- pospolity
- OSTRZEŻENIE!
- silnie trujący, może spowodować zatrucie śmiertelne
- mniej niebezpieczny niż inne gatunki muchomorów, zawiera substancje o antagonistycznym działaniu, co obniża jego toksyczność: muskarynę, muskarydynę, kwas ibotenowy, muscymol, bufoteninę
- oprócz szeregu innych dolegliwości, wywołuje halucynacje
- zatrucia są rzadkie, ponieważ jest powszechnie znany i łatwo rozpoznawany, chociaż może być pomylony z muchomorem czerwonawym - porównaj
- dawniej używany do trucia much, stąd nazwa całego rodzaju - muchomor