| Kapelusz |
- średnica 6-25 cm
- popielaty, szary, siwy, u dojrzałych owocników z odcieniem żółtawym, zielonkawym, po naciśnięciu brązowoochrowy
- młody zawsze półkulisty do wypukłego, później często powyginany i spłaszczony; gruby
- skórka sucha, matowa, nieco zamszowa, później gładka, nie oddziela się od miąższu
|
| Rurki |
- długość 1-2,5 cm
- początkowo żółtawe, później zielonożółte, z wiekiem przybierają odcień oliwkowy, uszkodzone sinieją
- początkowo krótkie, później długie
- zatokowato wycięte
- pory
- u młodych owocników bladożółte, u dojrzałych pomarańczowe, karminowe, purpurowe, krwistoczerwone, u starych brązowooliwkowe
- po dotknięciu błękitnieją
- drobne, okrągłe, okrągławe
|
| Trzon |
- wysokość 4-12 cm, grubość 4-10 cm
- żółty w części górnej, nabiegły różowo w części środkowej, w dolnej brązowy; rzadko całkowicie żółty lub czerwony
- kulisty, baryłkowaty, pękaty, pośrodku bulwiasto zgrubiały, pełny
- od góry do połowy wysokości pokryty drobną różową, purpurową siateczką żyłek
|
| Miąższ |
- białawy, kremowy, żółtawobiały, po przekrojeniu powoli błękitnieje, sinieje
- mięsisty
- smak: słaby, łagodny
- zapach: słaby, łagodny; stare owocniki mają dość swoisty, przykry zapach gnijącej cebuli
|
| Wysyp zarodników |
- oliwkowy, oliwkowobrązowy
|
| Występowanie |
- od lipca do października
- w świetlistych lasach liściastych, zwłaszcza dębowych i bukowych
- tworzy mikoryzę z bukami, dębami, i grabami, rzadziej z lipą i leszczyną
- na glebach wapiennych i ciepłych
- na stanowiskach nasłonecznionych
- zwykle grupowo, po kilka sztuk
- bardzo rzadki, może występować w południowej części Polski
|
Uwagi
Porównanie |
|
| OSTRZEŻENIE! |
- trujący, szczególnie spożyty w stanie surowym
|