01-09-2003r. Okolice Janowca nad Wisłą

|
OWOCNIK
- średnica 3-10 (15) cm
- nieregularnie kulisty, bulwiasty, bez trzonu, przypomina kształtem bulwę ziemniaka
POWŁOKA
- grubość 2-3 mm
- powłoka żółtoszara, brudnożółtawa, oliwkowa, cytrynowoochrowa, ochrowożółta, żółtobrązowawa, brązowawa
- popękana na dość duże poletka, często pokryta odstającymi łuskami
- twarda
- u dojrzałych owocników pęka nieregularnie
WNĘTRZE (tzw. gleba)
- początkowo białawe, później różowawe, szaroczarne, fioletowoczarne, czarne z niebieskim odcieniem, przypomina utarty mak, w końcu oliwkowobrązowe
- twarde u młodych owocników, u starych sproszkowane
- smak: młodych łagodny, starszych nieprzyjemny
- zapach: młodych silny, aromatyczny, korzenny, starszych intensywny, zbliżony do gazu świetlnego (miejskiego)
ZARODNIKI
- kuliste 9-11 µm średnicy, pokryte nieregularnymi kolcami
- wysyp brązowy, zielonobrązowy
WYSTĘPOWANIE
- od lipca do listopada
- w lasach iglastych, liściastych i mieszanych, nizinnych i górskich
- tworzy mikoryzę z różnymi gatunkami drzew iglastych i liściastych
- często na ciepłych, nasłonecznionych brzegach lasów sosnowych, rosnących na glebach piaszczystych
- wzdłuż dróg leśnych, na zboczach rowów, na wrzosowiskach
- zwykle gromadnie
- miejscami pospolity
UWAGI
- na owocnikach tęgoskóra pospolitego niekiedy pasożytniczo rozwija się podgrzybek pasożytniczy, grzyb kapeluszowy objęty ochroną gatunkową
- młode owocniki w niektórych krajach są w niewielkich ilościach (zwykle suszone i mielone) używane jako przyprawa do zup i sosów
OSTRZEŻENIE!
- trujący, zwłaszcza spożyty w większych ilościach
- czasem mylnie uważany za jadalną truflę; różni się od trufli głównie miejscem występowania, trufle bowiem tworzą owocniki w powierzchniowej warstwie próchnicy na głębokości kilkunastu centymetrów w lasach liściastych, głównie dębowych i bukowych; w Polsce bardzo rzadko spotykana trufla letnia
GATUNKI PODOBNE
- tęgoskór brodawkowaty (Scleroderma verrucosum), tęgoskór wielkozarodnikowy (Scleroderma areolatum)
|