MUCHOMOR WIOSENNY Amanita verna (Pers.) Secr. [(Pers. : Fr.) Secr. | (Fr.) Pers.] [Amanita phalloides var. verna Bull. ss. Moser (1978)] [Agaricus bulbosus vernus]

Kapelusz	średnica 6-15 cm biały (śnieżnobiały), białawy, kremowy, tylko starsze okazy na szczycie lekko brązowieją młody - jajowaty, całkowicie otoczony białą, błoniastą osłoną, potem dzwonkowaty, stożkowaty, wypukły, nigdy płaski czy lejkowaty brzeg delikatnie prążkowany powierzchnia gładka, u młodych nieco oślizgła
Blaszki	szerokość 8-12 mm białe wolne gęste, przy brzegu kapelusza zaokrąglone
Trzon	wysokość 8-12 cm, grubość 1-2 cm biały wysmukły, cylindryczny gładki pierścień biały, cienki, niezbyt duży, zwykle gładki, niekiedy mało wyraźnie prążkowany, zanika lub odpada podstawa bulwiasto rozszerzona otoczona białą, wolną, odstającą, porozrywaną, mięsistą pochwą
Miąższ	biały, nie zmienia barwy po przekrojeniu kruchy smak i zapach słaby, słodkawy, nieprzyjemny
Wysyp zarodników	biały
Występowanie	od czerwca do października w lasach liściastych i mieszanych, przede wszystkim na nizinach szczególnie na glebach wapiennych na cieplejszych stanowiskach dość rzadki
OSTRZEŻENIE! Porównanie	śmiertelnie trujący bardzo podobny kształtem do muchomora sromotnikowego (dlatego uważany jest przez niektórych autorów za jego białą odmianę) może być mylony z pieczarkami ze względu na białe zabarwienie kapelusza i trzonu, różni się od pieczarki białymi blaszkami i obecnością pochwy na bulwiastej podstawie trzonu pieczarka dwuzarodnikowa, pieczarka lśniąca, pieczarka ogrodowa, pieczarka polna, pieczarka szlachetna, pieczarka zaroślowa