(bagniak, piaskowiec)
Suillus variegatus (Swartz : Fr.) O. Kuntze.
- średnica 6-15 cm
- szarożółty lub brązowożółty, później żółtoochrowy płowiejący
- początkowo półkulisty z podwiniętym brzegiem, potem wypukły, poduszkowaty
- powierzchnia początkowo zamszowata, filcowata (delikatne ciemniejsze kosmki), z wiekiem gładka, nieznacznie oślizgła
- skórka zwykle nie oddziela się od miąższu
- długość 8-12 mm
- początkowo szarożółte, piaskowożółte, później oliwkowe, ciemnooliwkowe, ciemniejsze od skórki kapelusza, po przekrojeniu lekko błękitnieją
- przyrośnięte do trzonu
- pory
- początkowo żółtawe, później brązowooliwkowe, po dotknięciu błękitnieją
- najpierw bardzo drobne, okrągławe, później większe
- wysokość 3-9 cm, grubość 2-3,5 cm
- barwy kapelusza, u dołu ciemniejszy
- równogruby, cylindryczny, wydłużony, czasem maczugowaty, pełny
- gładki
- w kapeluszu białawożółty, kremowy z odcieniem pomarańczowym
- w trzonie żółty, żółtoróżowy, z brązowym odcieniem u podstawy, czasem różowawy
- po przełamaniu lekko sinieje
- dość miękki w kapeluszu
- dość twardy, nieco włóknisty w trzonie
- smak i zapach: łagodny, kwaskowy
- oliwkowobrązowy
- od czerwca do października
- w borach sosnowych, na wrzosowiskach i torfowiskach
- na nizinach tworzy mikoryzę z sosną zwyczajną i innymi gatunkami sosen, w górach z kosodrzewiną
- zwykle w miejscach wilgotnych, na terenach piaszczystych
- pojedynczo lub w małych grupach
- gatunek średnio pospolity, obszar występowania zmniejsza się wraz z osuszaniem terenu
- średniej wartości
- najlepszy marynowany